Ücretsiz Hayat Dersi
Ücretsiz Hayat Dersi
Yeni kurulan bir mahallede, muhtar çocuğu olarak çocuk yaşta çalışmaya başlayan bir “muavinin” gözünden İstanbul’un arka sokakları… Otobüs hattı hayaliyle başlayan ama “çorba parasına” dönen yolculuklar, galvaniz hunili su satışları ve mahalle arasında geçen kovalamacalar… Bu kategori, çocuklukla sorumluluğun iç içe geçtiği, sıcak, yerel bir emek hikâyesini anlatıyor.
Otobüs de akılda kalanlar bu kadar! “Şoför Ne Yerse Onu Yeriz” O zamanlar dışarıda yemek yemeyi hep ekmek arası olarak biliyordum.Genelde şoför ne alırsa, onunla paylaşır, birlikte yer, kalkardık. Trakya Garajının arkasında tamirciler vardı.Arabayı oraya götürdüğümüzde, tamircinin gösterdiği bir lokantaya oturduk.Kural belliydi: “Bana da aynısından ver,” dersin.Ismarlayan ne yerse, sana da aynısı gelir. Şoför tas […]
Birde Bu Hikayesini Dinleyelim Birkaç yıl geçmişti; artık çevre de yavaş yavaş şekillenmeye başlamıştı. Bu gelişmeleri gören komşularımızdan Sarı Hilmi, eski bir Commer marka minibüsüyle yaptığı “Karsan dolmuşçuluğunu” hem yasal hâle getirmek hem de resmi bir hat kurmak istiyordu. Bunun için bulduğu iki kişiyle birlikte babamla görüşmeye geldi.Proje, babamın da kafasına yattı — ama eldeki