Heybe çanta
Kızımı ikna edemediğim çantayı, kuzenim hava kaptı. Görsellerini ve detaylarını verdiğim gün deneme reklamını çıktı.
İlk numune beğenildi. 5.000 adetlik plan için fiyat pazarlığı yapıldı.
Su geçirmez kumaş, kaliteli fermuarlar, sağlam aksesuarlar… Masraftan kısmadan 44 TL birim fiyat sundum.
Onlar da pazarlık yaptı:
“40 TL olur mu?”
“Tamam abi, sipariş verelim,” dediler.
Ama hemen arkasından şu soru geldi:
“Parayı malı alınca mı verelim?”
Yeni bir pazarlık başladı. Sonunda şöyle anlaştık:
Yarısı şimdi, yarısı teslimden önce.
İlk sipariş: 1.000 adet.
Zincir Siparişler ve Sıkışan Üretim
15 gün sonra yine geldiler:
“Abi, 1.000 tane daha…”
Ama atölye yoğun, teslim süresi bir ay.
Üç hafta sonra zor bela alabildik. Sonra tekrar sipariş… Aynı döngü.
Ama sorun şu: 5.000 adetlik bir plan yapıyorlar ama her seferinde 1.000’er adet alıyorlar ve hemen istiyorlar.
Bu durum hem üretimi hem de nakit akışını zorlaştırıyordu.
Her siparişte yeniden pazarlık başlıyor; bazen fiyat benden kırılıyor, bazen atölyeden.
Başta 40 TL’ye sattığım çantanın üretim maliyeti zamanla 35 TL’ye düştü.
Ben de 38 TL’ye satış yapmaya başladım.
Sonra öğrendim ki, atölye ürünü Trendyol ve N11’e koymuş, 50 TL’ye kendi satıyor!
Kuzenle Çatışma ve Duruş
Bu sırada kuzen geldi:
“Abi, bu çantayı bana 35 TL’ye yapan biri var,” dedi.
Dedim ki:
“Bu benim ürünüm. Benden aldıktan sonra başkasına yaptırmaya çalışman etik değil. Madem başka yerden yaptıracaksın, o zaman benden alma. Ben de başka birine satarım.”
O sırada kargo hizmeti veren ama aynı zamanda satış yapan bir firmaya gittim.
Onlarla el sıkıştım. Yeni bir atölyeyle anlaştım, kaliteyi biraz düşürerek birim fiyatı 32 TL’ye çektik.
2.000 adetlik sipariş aldım, yarı parasını da peşin aldım.
Bir gün sonra kuzen reklamları görmüş, soluğu kargoda almış.
Kargo firması panikte:
“Bu ürünü iptal mi etsek? İki taraf da bizim müşterimiz.”
Kuzen orada tehditkâr bir şekilde:
“Ben bu çantayı sattırmam!”
Benim cevabım netti:
“Mal benim değil mi? Kime istersem satarım.”
Güven, Para ve Karakter
Bu olaydan sonra kargo firmasıyla atölye arasında da bir güvensizlik oluştu:
“Ya malı verir, parasını alamazsak…” ya da “Parayı alır, malı vermez…” diye.
Neyse ki başka bir yerden para buldum.
Malı teslim ettim, ödememi de eksiksiz aldım.
Ben araştırmalara devam etsem de, satıcı bulamadıktan sonra işe yaramıyordu.
Dersim şuydu:
Karaktere sahip olmadan paraya sahip olanlardan uzak durmayı öğrendim.