Ücretsiz Hayat Dersi
Ücretsiz Hayat Dersi
Beşiktaş Rotası: Paylaşılan Yolculuk Cağaloğlu’ndan bir müşteri aldım.Arabada müşteri varken herkes el kaldırıyor; müşteri iner inmez bu kez bir kadın bindi. “Beşiktaş, lütfen.”“Tabii,” dedim. Sonra beklenmedik bir şey söyledi: Burada taksi bulma imkânı yok, uzun süredir bekliyorum “Başka müşteri almak isterseniz alın, ben Beşiktaş Meydan’da ineceğim.Müşteriden parasını alın, ben kendi paramı vereceğim.” Tabii dedim, ilk […]
İstanbul Taksi Durağı Günleri Gündüz Memur, Gece Macera Sonra Etiler girişindeki İstanbul Taksi Durağına dahil oldum.Bir iki arkadaşım da oradaydı. Artık buradan iş alıyordum. Yeni meskenim burasıydı. Karşımızda da Studio 54 vardı.Burası o kadar iyi iş yapıyordu ki, iki durak dönüşümlü olarak hizmet verirdi. Direksiyonda yan oturmasam da dikiz aynalarım olmasa da işimde gücümdeydim. Araç
Taksici Günlerim Kırtasiye işini bıraktıktan sonra askerden tanıdığım arkadaşım Ömer’i aradım.Onunla iyi anılarımız vardı. Meğer Taksim’de, Pera Palas’ın karşısında taksicilik yapıyormuş. “Gel, sana bir araba bulalım. Burada çalışırsın,” dedi.Ben de “Olur,” dedim. Sıkı sıkı tembih etti:“Eğer sorarsa, daha önce taksicilik yaptın mı diye, evet dersin. Sallarsın.” Ben… dürüstlük abidesi.Tabii ki öyle bir şey diyemedim.Adam da
Sahada Deneyim Benim bir müşteri portföyüm yoktu. Ancak diğer firmaların başarısız olduğu her satış girişimi bana avantaj sağlıyordu. Çünkü müşteriyle yapılan ilk görüşmeler, bana isteklerini, fiyat aralıklarını ve beklentilerini önceden bildiriyordu. Ben ise kapıyı çaldığımda, ikna potansiyeli zaten %70 yükselmiş bir şekilde giriyordum. Prim usulü çalışmıyordum; sabit maaş alıyor, satışlarımı da yapıyordum. Bayisi olduğumuz firmalar
Kız Tam Ezber Bozan Çıktı! Fakat kız yine aramış:“Kullanamıyorum.”Makineyi bu kez Gümüşsuyu’ndaki merkez ofise göndermişler. Bir sunum daha yaptım… ve bu sefer gerçekten son kez. İşlem tamamlandı. Bu bir haftalık süreç bana büyük bir ders verdi: Markalar Arası Paslaşma Brother ve Olympia rakip markalar olabilir ama bizim N.E. ilginç bir strateji izliyordu. Brother isteyen müşteriler
Ofisten Tahtakale’ye Geçiş Ofiste çalışırken kırtasiye ihtiyaçlarımızı genelde Tahtakale esnaflarından N.E den karşılıyorduk. Birkaç kez “Gel beraber çalışalım,” teklifinde bulundu ama işlerim iyi, keyfim yerindeydi. Yine de yardımcı olmak için mahalleden bir arkadaşımı, Rıza’yı yönlendirdim. Beraber çalışmaya başladılar. N.E., hem kırtasiye işi yapıyor hem de Brother ve Olympia yazı makinelerinin bayiliğini almıştı. Ortaklar Caddesi’ndeki ofiste
Ofiste Yeni Bir Dönem Hareketlilik ve DeğişimOfiste işler hızlanmaya başlamıştı. Yeni personeller birer birer geliyordu: telefon santrali için bir arkadaş, çay ve genel servis işleri için başka biri, iki şoför, Japon olduğunu düşündüğüm bir mimar ve farklı branşlardan birçok kişi ofise katıldı. Elbette bu kadar kalabalık, mevcut ofise sığmazdı. Bu yüzden önceden hazırlanmış, 1. katta
İstanbul’un İçinden Bir Mahalle Hikâyesi 2025 yılındayız. Büyüdüğüm yer, İstanbul’un 4. Levent bölgesine bağlı, Sanayi Mahallesi çevresinde yeni oluşan bir gecekondu bölgesi. Şehir büyüdükçe insanlar da çeşitleniyor, ama bazı alışkanlıklar yerinde sayıyor. Bu yazıda hem gözlemlediğim hem de sorguladığım davranış biçimlerini paylaşıyorum. Mahalle Kültürü Değişiyor mu? Sanayi Mahallesi çevresinde araçlar hâlâ rastgele park ediliyor. İnsanlar