Erdoğan

Oyunlarımız Yaratıcılık, Zorluk ve Çocukluk Macerası Biz de bilyeli araba yapardık ama büyüklerin yaptığı gibi olmazdı. Malzemeler yetersizdi.Pantolonlarımızın arkası, haftası dolmadan açılırdı. Neyse ki evlerde dikiş seti olurdu; artık hangi renkle yamanırsa… Bir de elimize bir bisiklet geçmişti. Ama tam bir facia: freni yoktu, lastikler patlaktı.Her gün bisiklet eksiliyordu. Bir gün zinciri, bir gün fren […]

Mahallemiz gelişmeye başlıyor Mahalle Lakapları ve Kahve Sohbetleri Bu mahalledeki isimleri koyanlar, aslında mahalle büyükleriydi. Her sokaktan alınan tavsiyelerle, bazen de kahvede oturup her söylenene “he he” diyerek onaylayan yaşlıların ortak kararıyla belirlenirdi. Mahalle yeni kurulduğu için kimse birbirini tam tanımıyordu. Ama bir kural vardı: Eğer göç ettiği yerden getirdiği bir lakabı yoksa, burada mutlaka

Mahallede Büyüyen Çocuk ve Sınırların Ötesi Rüşvet vermeden bir şey yapmayacaksın.Ve… fazlasını da kendine saklamayı bileceksin. Okuma yazma konusunda o yaşlarda çok yetersizdim. Aldığım kitapların yazılarını bile doğru düzgün okumuyordum. “Nasılsa anlıyorum,” diye düşünmüştüm.Kızılderilileri bile “kızıl dereli” diye okurdum. Bu bile bende bir aydınlanma yaratmadı. Mahallede, sokakta ne oyun varsa oynardık: çelik çomaktan bilyeli arabaya

Baraka Sınıflar ve Cadde Üzeri Dersler Birinci Sınıfı barakada bitirdik. O dönem, “En iyi okul en yakın okuldur” diyen kimseyi duymadık — hem kimden duyacaktık ki? Ne derlerse ona uymaya çalışırdık. Mahalledeki tek katlı boş dükkanları okula çevirmişlerdi; biz de artık “cadde üzeri” sınıflarda ders görüyorduk. Gerçi “cadde” dediğime bakmayın; kışın kömür taşıyan kamyonlar, bizi

İlk Okula Başlıyorum! Okul Zamanlarım Yıl 1970 – İstanbul, 4. Levent Sanayi Mahallesi O zamanlar henüz pek kimsenin bilmediği bir semt olan Sanayi Mahallesi (4. Levent), Şişli Belediyesi’ne bağlıydı.Şehrin çeperlerinde gecekondu mahalleleri sessizce filizleniyordu. Boş arazilere bir gecede kondurulan evler, ertesi sabah bacası tüten yaşam alanlarına dönüşüyordu. Kimileri hazine arazilerini çevirmiş, ihtiyacı olanlara gücü yettiğince