Blog

Mercan’da Malzeme Avı İstanbul’a Aktarma ve Esnaf Ziyareti İstanbul’a aktarmalarla ulaştık. Üçüncü gün Mercan’daki esnafa gittik. Zarfları çavuş verdi; bazı siparişler hazır, bazıları hazırlanıyordu. “Yarın uğrayın,” dedi esnaf. Ertesi gün tekrar gittik; esnaf, “Albay sadece hazır olanları acil istedi,” dedi. Askerlerden biri alıp gelsin diye tembihlemiş. Çavuşla Tartışma: Tatil mi, Görev mi? Dördüncü gündeyiz. Çavuşla

İstanbul Görevi: 10 Günlük Fırsat İÜç gün sonra beni çağırdı ve net konuştu:“İstanbul’a 10 günlük görev var. Görev süresi askerlikten sayılacak. Ancak yol parasını kendin karşılayacaksın. Eğer kabul edersen seni önereceğim.” Benim için hesap basitti: askere 20 gün geç başlamıştım; o açığı kapatmanın bir yolunu arıyordum. İzin alsam da yol parasını ben ödeyecektim — en

Komutan Değişimi ve Yeni Dönem Komutan Değişimi ve Yeni Dönem Zaman içinde hem alay komutanı hem de bölük komutanı değişti. O eski “tonton” komutanlar yerlerini farklı karakterlere bıraktı. Yeni bölük komutanımız şeker gibi, anlayışlı biriydi. Alay komutanı ise farklıydı: Hiçbir şiddet eğilimine şahit olmadım ama disiplinden asla taviz vermeyen bir subaydı. Her adımı ölçülü, her

Alayımız ve Askerlik Düzeni Askerlik görevimi yaptığım alay, organizasyon yapısı ve günlük düzeniyle oldukça ilginç bir yapıya sahipti. Alanda iki ana bölük bulunuyordu ve her birinin işleyişi, görev tanımı ve atmosferi birbirinden oldukça farklıydı. 61. Alay Karargâh Destek Bölüğü Bu bölük, alayın güvenliğinden sorumlu birlik olarak düşünülebilir. İçinde silahlı araçlar her an harekete hazır bekletilir.

Kıbrıs anıları Fırtınalı Deniz ve Seçimler Yeşilada gemisi büyüktü ama hava berbattı; deniz tutan askerler perişan oldu. Gazi Mağusa’ya vardığımızda, seçimler başladı:Kolordu → Tümen → Tugay → Alay → Tabur → Bölük → Takım → Manga → Tim Her seçim bir alt seviyeye inmek demekti. En üstte kalmak her zaman avantajlıydı. Ben Kolordu, Tümen ve

Parmağım Kesikti, İçim Yanıyordu – Askerlik Öncesi ve Kıbrıs Maceram İstanbul’a Dönüş ve Plansız Günler Parmağım kesilmiş, canım yanıyordu. İstanbul’a döndüm; üzerinden üç buçuk ay geçmişti. Dükkânın malı azalmıştı, beş-altı gün dükkânda vakit geçirdim. Akşamları arkadaşlarla bira yapıyor, bir nevi kafa dağıtıyordum. Ertesi gün abimden arabayı almayı planlıyordum, ama arabaya yapıştı kene gibi. Ben de

Maskelerin Düştüğü Yer Elbise Takasları ve İlk Gerçeklik; Amfi ve koğuşlarda elbise takaslarını yaptık. Bir nebze kendimize gelmiş gibi olduk… ama itiraf etmeliyim: keşke sivil kalsaydık. Usta eğitmen olan er, onbaşı ve çavuşlar bir anda maskelerini çıkardılar; gerçek, parçalayıcı dişlerini gösterdiler. Sürüyü yönlendiren saldırgan köpekler gibiydiler: sağına kaçsan soldan, sola kaçsan sağdan müdahale yersin. Geride

Askere Teslim: 20 Temmuz 1983, Manisa Batıkışla Askere gitme zamanım nihayet gelmişti. Ehliyet için başvurduğum gibi, 10 Temmuz 1983’te Beşiktaş Askerlik Şubesi’ne başvurdum. Muayene sırasında evrak işlemleri yapıldı. “Git, içeride soyun, şu bölüme geç,” dediler. İçeri girdiğimde alan çok büyüktü; her bankoda sıra vardı ama soyunan kimseyi göremiyordum. Sağa sola bakındım; yalnızca erkekler olsaydı sorun