Ücretsiz Hayat Dersi
Ücretsiz Hayat Dersi
Kapalıçarşı’da Rafineri Dönüşümü Ben köpek sahibi olduktan ve cebime altın koyduktan sonra bu işlerden uzak kalmıştım.O yüzden biraderim kendi işini kurduğunda ona destek olmak için yanına gittim.Hanın ortasında, küçük bir dükkânda altın takas işi yapıyordu.Fakat topladığı altınların rafine edilmesi gerekiyordu; çünkü eski düzen artık çökmeye başlamıştı.Sahada yeni oyuncular vardı ve sistemlerini çoktan yenilemişlerdi. Eski Oyuncular […]
Bir Dönüşüm Hikâyesi Silindirin üzerinde devasa vidalar vardı.Topların çapı yaklaşık 50 cm, uzunluğu ise 80 cm’den fazlaydı.Hurdacı iki oksijen tüpüyle geldi ve vidaları kesmeye başladı.Ama daha ilk andan belliydi: acemiydi. Kesme işi ilerledikçe tüpler yetmedi; tüpler 5’er 5’er gelmeye başladı.Toplamda 18 tüp kullanıldı. (Belki bazıları yarımdı ama sayı yine de ürkütücüydü.)Sonunda tüm demirleri kestiler fakat
Rafineriye Giden Yol ve 1999 Depremi Lokali işletmeye devam ediyordum. Bu arada bir büyüğüm olan biraderim —yani ağabeyim— amcamdan ayrılmış, artık kendi işini yapıyormuş. Duyduğuma göre kendine ait bir rafineri kurmaya girişmiş.İlgimi çekmedi. “Rafineri” deyince gözümde hep ateş, asit, duman, ağırlık ve kaba kuvvet canlanırdı.Benden uzak olsun isterdim. Ama beklenen haber geldi:— “Abin seni ve
Dart Makinesi ve Gölgeyi Bırakmak Kumarcıların benimle işi olmaz. Onlar da biliyor, ben de biliyorum.Bile bile ayrışıyorum.Aynı zamanlarda açtık mekânları ama benim arkadaş çevrem başka.Benim dükkâna kumar oynayanlar uğramıyor. Ara ara gidip bakıyorum; birader bile diğer kahvede oyunda.O gün bir karar verdim.Benim kahveyi yavaş yavaş lokale çevirdim.Kendi yolum, kendi kuralım. Ama yer küçük.Metrekare sınırlı, masa
Düzenbazlık Satır Gibi Masaya İnen Eller Çok farklı karakterler geçip gitti bu kahvehaneden.Ama bazıları, bazı hikâyeler var ki unutulmuyor. Ahmet 1: Masa Şefi Ahmet 1 diyelim adına. Bizim semtten değil. “Açık yanık” oynanıyor.Çakal bir adam. Masada parası biten bir oyuncuya ufak tefek oyunları bilerek kazandırıyor. Oyunun kopmasına müsaade etmiyor. Masaya orkestra şefi gibi hükmediyor.Sonra herkesin
Masadan Mağazaya! Ben de diğer arkadaşlar gibi masada ürün yapıyor, mesleği öğrenmeye çalışıyordum.Ama çok acemiydim. O yüzden hep dış işlere beni yolluyorlardı.Onların masadan kalkma şansı yoktu.Beni yollamasalar, benim de olmazdı. Zamanla ufkum açılmaya başladı.Altı ay sonra bana dediler: “Sen mağazaya geçiyorsun.” Bu karar amcamdan geldiği için kimse karşı çıkamadı. Aynacılar Caddesi’ndeki Ordu Pazarı kuyumcu mağazasına
İşe Başlama Hayatım Read More »
Bir Kahvehanenin Ortaklığı Taksicilikte yıllar birbiri ardına devrilirken bende de bir yorgunluk, bir bıkkınlık başlamıştı. Artık her akşam mahallede takıldığımız lokalde oturuyor, gece saat 24’e kadar oyalanıp sonra durağa geçiyordum.Büyük biraderim hâlâ Kapalıçarşı’da çalışmaya devam ediyor. Akşamları bazen karşılaşıyoruz.Aynı bölgede, beni zamanında ofis işine sokan arkadaşım ve bir başka tanıdık birlikte bir kahvehane açtılar. Mahalle
Bir Barbut Hikâyesi Soğukkanlı Şef Garson Çocukluk dönemlerimizde, ilk kahvecilik zamanlarımızda bir arkadaş vardı. Bebek Belediye Gazinosu’nda şef garsondu. Mesaisi bitince bizim kahveye gelir, oyuna otururdu. Kazansa da kaybetse de yüzünden tek bir mimik bile değişmezdi. Soğukkanlı biriydi.Hep büyük paralarla oynardı, meydan okumayı severdi. Kumarhanede Karşılaşma Yıllar sonra başka bir arkadaşımı kumardan vazgeçirmek için onunla
Kürükçü Dükkanına Dönüş Read More »
Haseki’den Kuştepe’ye Haseki Hastanesi’nin önünden genç, fırlama tarzı biri bindi. “Dolapdere’ye gideceğiz. Aradığımı bulamazsam Kuştepe’ye gidip geleceğiz,” dedi. Yine güzel, gezmeli bir iş. “Olur,” dedim. Sağa döndük. Bir lokanta önünde durduk. “Abi, gel yemek yiyelim,” dedi. Hiçbir müşteriyi kırmam. “Olur,” dedim. Dürüm ve ayran yaptık, yedik, içtik. Yola çıkacağız. “Dur, şuradan su alalım,” dedi. Bir
Siste Yolu Karıştırdım Gayrettepe–Zincirlikuyu arası, Nimet Abla Camii’nin önünde metro çalışması var ve yol kapandı. Şişli’den Levent–Sarıyer istikametine gitmek için, köprü ayrımından çevre yoluna giriyoruz ve köprüden önce son çıkış olan, Beşiktaş–Sarıyer yol ayrımından Levent’e dönüyoruz. Bu inşaat çalışması çok uzun sürdü. Benim gibi bu civarda çalışan arkadaşlar “Bu yolu hiç kullanmadım,” derse inanmayın; aynı