İşin Doğası ve Rehberlik Aslında müşteri zaten tarifeyi ezberlemiş gibi. Kazıklanma ihtimalleri yok. Hatta sonra haberlerde izledik: Dolmabahçe’den Taksim’e 200 lira alanlar olmuş! O gün, dışarıdan gelenlere kaptırmadan işleri biz aldık. Bize yönlendirme yapanlar eski taksicilerdi: Dolmabahçe, Karaköy Rıhtımı, Sultanahmet, Beyazıt, Nuruosmaniye ve Topkapı Sarayı kapısında yıllarca müşteri bekleyen taksi şoförleri. Yaklaşık 20 taksi bu […]

İkinci Deneme Pazar günü yeniden denedim, bu kez Maslak yönüne.Büyükdere Caddesi boyunca gidiyorum, sıkıntı yok derken birden fark ettim:Maslak tarafı, meğer yokuşun ta kendisiymiş! Yine indim, bisikletle yan yana yürümeye başladım — şimdi İstinye Park’ın olduğu yere kadar.Ama artık alışmaya başlamıştım.İstinye yokuşundan sahile indim, Beşiktaş yönüne trafiğin arasından ilerledim.Nefes nefeseydim, vücut hamdı.Bebek’ten Etiler’e çıkarken artık

Yeni Dönem: Çalıkuşu Sokağı Bizim bulunduğumuz yerin tam arka tarafında “Kapkara” adında bir mekân açıldı.Dört taksileri vardı ama yetmiyor olacak ki, kahyalar bizden taksi istemeye başladılar.Bu da oradaki dört taksiyle arayı bozma riski demekti. Gece saat 03 ve sonrasında “Belki garip gelecek ama o dönem gece çok az taksi geçerdi; özel arabalar bile seyrekti.Nisbetiye Caddesi’nde

Komisyonun Sırrı: Tepebaşı’ndan Taksim’e Çalıkuşu Sokağı’nda henüz hareket tam başlamamıştı ama diğer arkadaşlar gelmişti.Sıra başında olduğum için ilk işi ben aldım.Saat artık ertesi güne dönmüştü. Bir müşteri geldi, elinde bir kâğıt vardı: — “Tepebaşı, Beyaz Saray.” Müşteriyi bıraktım, geri döndüm. Duraktakiler sordu: — “Ne çabuk döndün? Nereye gittin?” Anlattım. Biri dedi ki: — “Plakanı bıraksaydın.”

Bekçi ve Tanıdık Müşteri Ece Bar’dan bir müşteri çıktı. Bekçi taksi işareti yaptı.Sola yanaştım. Müşteri tanıdık geldi.“Ne tarafa, beyefendi?” dedim.“Taksim,” dedi.Sohbet sadece kapı kapanana kadar sürer çünkü yol hemen ayrılıyor. Yoksa Etiler’e gitmek zorunda kalacağız. Hemen soldan döndüm, Nispetiye Caddesi’ndeyim.İkinci vitese attığımda Levent’e döneriz. O kadar kısa yol üçüncü vites ile viraja girersem sakat olur.Viraj:

Beşiktaş Rotası: Paylaşılan Yolculuk Cağaloğlu’ndan bir müşteri aldım.Arabada müşteri varken herkes el kaldırıyor; müşteri iner inmez bu kez bir kadın bindi. “Beşiktaş, lütfen.”“Tabii,” dedim. Sonra beklenmedik bir şey söyledi: Burada taksi bulma imkânı yok, uzun süredir bekliyorum “Başka müşteri almak isterseniz alın, ben Beşiktaş Meydan’da ineceğim.Müşteriden parasını alın, ben kendi paramı vereceğim.” Tabii dedim, ilk

İstanbul Taksi Durağı Günleri Gündüz Memur, Gece Macera Sonra Etiler girişindeki İstanbul Taksi Durağına dahil oldum.Bir iki arkadaşım da oradaydı. Artık buradan iş alıyordum. Yeni meskenim burasıydı. Karşımızda da Studio 54 vardı.Burası o kadar iyi iş yapıyordu ki, iki durak dönüşümlü olarak hizmet verirdi. Direksiyonda yan oturmasam da dikiz aynalarım olmasa da işimde gücümdeydim. Araç

Taksici Günlerim Kırtasiye işini bıraktıktan sonra askerden tanıdığım arkadaşım Ömer’i aradım.Onunla iyi anılarımız vardı. Meğer Taksim’de, Pera Palas’ın karşısında taksicilik yapıyormuş. “Gel, sana bir araba bulalım. Burada çalışırsın,” dedi.Ben de “Olur,” dedim. Sıkı sıkı tembih etti:“Eğer sorarsa, daha önce taksicilik yaptın mı diye, evet dersin. Sallarsın.” Ben… dürüstlük abidesi.Tabii ki öyle bir şey diyemedim.Adam da